Innovatie en concurreren met Kennis

Door de globalisering van de markten van produkten en diensten zullen ondernemingen er alles aan moeten doen om zich te onderscheiden van de concurrentie. Dat houdt specialisatie in en het toevoegen van waarde.
De waarde ligt op het vlak van het realiseren een lange-termijn relatie met de klanten. Er wordt hard aan de boom geschud en wie niet volgt blijft achter in de kenniseconomie.

Jacobs (1996) betoogt dat technologie en kennis wel met elkaar te maken hebben maar niet synoniem zijn. In de kenniseconomie is beta-kennis absoluut noodzakelijk voor 'competition'. Maar andere wetenschappen (psychologie, economie) zorgen voor een hefboom, waarmee meer bereikt kan worden dan met de louter technische disciplines. Met deze zogenaamde gamma-kennis maakt een bedrijf het verschil en kan het niveau van 'sur/petition' bereiken, zoals De Bono (1992) dat noemt.

De lange-termijn relatie met de klant heeft alles te maken met Competing for Foresight (Hamel & Prahalad 1994): proberen te voorzien wat de klanten binnen vijf tot tien jaar leuk zullen vinden. Het gaat over managing customer value: welke kwaliteiten van de produkten vinden klanten belangrijk. De Bono heeft het over het produceren en toevoegen van culturele waarden aan het produkt, zoals: gemak, fun, zelfbevestiging.

Om het voorgaande te realiseren zijn concepten nodig als de lerende organisatie en de lerende economie.

Kennis speelt daarin een overheersende rol.